Паэзія заўсёды там, дзе вядзе размову душа... “Пісаць вершы – гэта ўсё роўна, што ўмець лятаць, як птушка. - гаворыць Т.М.Роліч. - Гэтаму практычна нельга навучыцца, а вось разумець паэзію можа навучыцца кожны”.

У дзяржаўнай установе адукацыі “Падсвільская сярэдняя школа Глыбоцкага раёна” у суботу, 08 снежня 2018 года, у рамках рэспубліканскага праекта “Сустрэча на ўсе 100!” адбылася літаратурная сустрэча піянераў-актывістаў, дружыны з самабытным паэтам Падсвілля Таісай Міхайлаўнай Роліч, якая амаль усё жыццё адпрацавала настаўнікам матэматыкі і нават сама не ведала, што мае талент пісаць вершы. Натхненне прыйшло з малой радзімы, дзе нарадзілася – з вёскі Шабаны. Пачалася творчая праца. Вершы Таісы Міхайлаўны пяшчотныя, шчырыя і душэўныя. У іх прысутнічае музычнасць і лірычнасць. Амаль 60 вершаў аўтара пакладзены на музыку. Іх спяваюць і ў Глыбокім (Г.Шакола “Дочки-матери”), і ў Падсвіллі (В.Лубчонак, Л.Генеральчык, У.Бурэнь, вакальная група “Падсвільчанка”). У 2016 годзе быў надрукаваны зборнік вершаў Т.М.Роліч “Мой сонечны май” і ў Падсвільскай гарпасялковай бібліятэцы адбылася прэзентацыя кнігі. А яшчэ аказалася, што Таіса Міхайлаўна добра малюе. Яна прынесла на сустрэчу шмат сваіх карцін і пра кожную з іх склала вершы, якія душэўна чытала дзецям.

Хутка праляцеў час сустрэчы. Мы ўдзячны Таісе Міхайлаўне за тое, што дакрануліся да чароўнай паэзіі, адчулі асалоду прыгожых радкоў вершаў і, напэўна, многім дзецям захацелася самім паспрабаваць рыфмаваць радкі.